تو را به هیبت شهردارت در اورده اند

شلخته و نامرتب

و موش های گستاخ

تنها فضیلت تو

دیروز چه گستاخانه

در کنار جوی خیابان فرهنگ عق می زد.

و ان را میان

یک سفره با هم قسمت کنیم....

و این حباب ها

تنها

عشق بازی باد با مرداب است.

حالا فکر میکنم

اگر راه را گم نکرده بودیم

هرگز ان کوچه باغ را نمی یافتیم

و ان دوزن

که از حضور ما جرات گرفتند

تا انتهای راه پیش نمی رفتند

وان دخترک

نبود تا به هرم داغ نفس هایمان حسادت کند

و عکس ما در فنجان چای نمیافتاد

.

.

.فقط خورشید عالم تاب بود که می خواست بتابد!!!!!.....

 یک حرف

 یک ترانه

 یا یک نگاه

مرا در ذهنت تداعی خواهد کرد.